Protokół pokazuje, skąd i dokąd wykonano pomiar, jak uwzględniono przewody pomiarowe i jaki uzyskano wynik.
Jak określić zakres?
Uwzględnij styki ochronne gniazd, zaciski PE odbiorników, rozdzielnice, metalowe konstrukcje oraz połączenia wyrównawcze należące do badanego obszaru. Każdy punkt opisz lokalizacją i oznaczeniem obwodu.
Przyrząd i kompensacja przewodów
Zapisz producenta, model, numer przyrządu i metodę. Przed serią badań sprawdź przewody pomiarowe. Jeśli ich rezystancję wyzerowano lub odjęto, wpisz informację o kompensacji.
Przebieg badania
- Potwierdź bezpieczny stan instalacji.
- Wybierz pewny punkt odniesienia PE.
- Sprawdź i skompensuj przewody.
- Zmierz zaplanowane punkty.
- Porównaj wyniki z długością, przekrojem i trasą.
- Nietypowe wartości potwierdź ponownie.
Jak zapisywać wyniki?
Identyfikacja
- rozdzielnica i obwód,
- punkt początkowy,
- punkt końcowy,
- lokalizacja.
Pomiar
- wynik w Ω,
- kompensacja przewodów,
- ocena,
- uwagi i numer usterki.
Dlaczego sama granica nie wystarcza?
Uwzględnij oczekiwaną rezystancję wynikającą z materiału, przekroju, długości i liczby połączeń. Skok wyniku względem podobnych punktów może wskazywać słaby styk, korozję lub przerwanie żyły.
Po naprawie zapisz nowy wynik. Nie nadpisuj pierwotnej wartości w sposób usuwający historię usterki.
Najczęstsze błędy
- brak punktu początkowego i końcowego,
- brak kompensacji przewodu,
- wpis „jest przejście” zamiast wartości,
- pominięcie połączeń wyrównawczych,
- brak pomiaru po naprawie,
- uznanie przypadkowego połączenia równoległego za prawidłowy PE.
FAQ
Czy test dźwiękowy multimetru wystarczy?
Nie dostarcza pełnej informacji wymaganej do udokumentowanej oceny. Potrzebny jest przyrząd i metoda odpowiednie do celu sprawdzenia.
Czy wynik 0,00 Ω jest wiarygodny?
Może wynikać z zaokrąglenia, rozdzielczości albo błędnego zerowania. Sprawdź ustawienia i przewody.